“Verval is het proces waarbij materie wordt bevrijd van haar geactualiseerde, volbrachte vorm, en dat herstelt de mogelijkheid van materiaal om zich op een andere manier te vormen of om gevormd te worden. Minder, grotere vormen worden vele, kleinere vormen, en vervolgens nog kleiner, tot we bij de materie zelf uitkomen. Verval is de alchemistische transformatie die de kern vormt van een florerende zoönomie. Het is het proces waarbij lichamen die aan het einde van hun leven zijn gekomen hun vorm verliezen zodat hun bestanddelen zich kunnen voegen bij andere lichamen.”
Ter gelegenheid van de tentoonstelling FUNGHI en op uitnodiging van curatoren Anna Tsing en Feifei Zhou, schreef Klaas Kuitenbrouwer het vervalmanifest. Kuitenbrouwer is het hoofd van het Zoönomisch Instituut en senior onderzoeker in regeneratieve praktijken bij het Nieuwe Instituut in Rotterdam.
In dit manifest beschrijft Kuitenbrouwer hoe verval een voorwaarde is voor een regeneratieve cultuur en economie. Hij stelt het concept zoönomie tegenover die beperkte interpretatie van economie en bepleit een huishouding van alle leven, waarin dood en verderf geen waardeloze obstakels voor eindeloze groei zijn, maar een integraal onderdeel van een gezond en bloeiend systeem. “Groei leidt tot volwassenheid, ouderdom, dood en verval. Dit is wat het betekent om te leven. Als levend systeem omarmt een zoönomie dood en verval.”